Notatki z wykładów


Konferencja na temat badań profilaktycznych Drukuj

 

6 marca 2015 roku grupa studentów naszego Uniwersytetu uczestniczyła w Konferencji na temat wczesnego wykrywania raka piersi i raka szyjki. Celem konferencji było zachęcenie mieszkanek regionu do poddawania się badaniom profilaktycznym.

Rak piersi jest najczęściej występującą wśród kobiet chorobą nowotworową. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), w 2012 r. złośliwego guza piersi wykryto u ponad 417 tys. kobiet w Europie. Na drugim miejscu jest rak jelita grubego, na który w tym samym roku zachorowało 205 tys. Europejek, czyli ponad dwukrotnie mniej. Podczas Konferencji omówiono wyniki badań przeprowadzonych na terenie naszego Miasta. Na zakończenia Grupa Wokalna WUTW wystąpiła
z krótkim programem artystycznym.

Galeria zdjęć z konferencji.

 

 


 

 
Notatka z wykładów - 16 grudnia 2014r. Drukuj

 

16 grudnia 2014 roku w Teatrze Impresaryjnym, dyrektor tego teatru Jan Polak poprowadził drugą część wykładu „Reżyser, a adaptacje teatralne”. Przewodnim motywem wykłady było „ słowo” – w szerokim kontekście.

Rozwój słowa przebiegał równolegle z historią ludzkości. Prawdopodobnie pierwszy człowiek używał dźwięków nieartykułowanych wyrażając swoje emocje i tak też komentował to, co się wokół niego działo.

W naszym życiu „słowo” pełni dwie zasadnicze funkcje:

1. przekazuje treści, wiadomości, opisuje wydarzenia

2. uzewnętrznia nasze emocje.

W teatrze obie funkcje słowa są niezwykle ważne. Rozwój słowa, podobnie jak historia ludzkości przez ostatnie 2,5 tysiąca lat miał swoje wzloty i upadki. Bardzo dobry okres dla rozwoju słowa widzimy w starożytnej Grecji. Wysoki poziom reprezentowały zarówno literatura jak i dramaturgia. Słowo doprowadzone było do finezji, łączyło poezję ( metaforę) z głęboką filozoficzną treścią np. Antygona Sofoklesa. W literaturze rzymskiej obserwujemy „zapaść” słowa, w Średniowieczu literatura skierowana była na tematy i doznania religijne.

W tym okresie teatr odżył w kościele – sztuka liturgiczna, moralitety. Pojawił się też nowy gatunek teatralny – farsa, jako rozrywka dla klas niższych. W okresie Renesansu zagościł w Europie teatr elżbietański, wynosząc teatr na wyżyny. Wszystkie dyscypliny sztuki w tym okresie rozkwitały i był to również okres powrotu do klasyki.

Przez te wszystkie okresy ukształtował się schemat budowania literatury, czyli zapisywania słowa. Zapisywana była tematyka aktualna lub historyczna. W zależności od tego jak szybko żył człowiek w danym okresie, tak zwarte lub rozwlekłe były utwory literackie. Przykład – poezja romantyczna – autor i adresat mieli więcej czasu, cierpliwości i wiedzy literackiej niż obecnie, dlatego utwory pisane w tamtym okresie są długie i maja klasyczne metrum.

Niezwykle ważną rzeczą w słowie jest stylistyka. Musi ona przystawać do rzeczywistości, którą opisuje, czyli zawierać dla danych czasów charakterystyczne elementy. Bardzo ważne dla literatury jest jej tłumaczenie na inne języki. Złe tłumaczenie powoduje zatracenie sensu utworu oryginalnego.

Obecnie słowo jest „w odwrocie”, zanika używanie przymiotników, maleje używanie rzeczowników, język pozostaje na poziomie komunikatów sms i email.

Tak piękny i bogaty będzie nasz język, jak literatura, którą czytamy. Dyrektor Jan Polak przytoczył nam również liczne przykłady utworów literackich i sztuk teatralnych, które zobrazowały nam etapy rozwoju „słowa”. Wykład okraszony był także licznymi anegdotami.

Barbara Żmidzińska

 
Notatka z wykładów - 10 grudnia 2014r. Drukuj

 

10 grudnia 2014r . w Teatrze Impresaryjnym we Włocławku dr Maciej Krzemiński poprowadził drugą część wykładu dotyczącego „Komunikacji interpersonalnych”.

Komunikacje interpersonalną, jak każdą dziedzinę wiedzy, dzielimy na różne części, kategorie, typy, rodzaje.

W zależności od cech, które dookreślają komunikację za światem, wyróżniamy w niej między innymi:

- komunikację bezpośrednia i pośrednią

- ustną i pisemną

- jednostronną i dwustronną

- werbalną i niewerbalną.

Komunikację ustną i pisemną różni głównie szybkość, dokładność i możliwość sprawdzenia.

Przykładem komunikacji jednostronnej jest dzieło sztuki np. obraz, rzeźba, książka.

Niewerbalna komunikacja ze światem odbywa się poprzez mimikę, gest i postawę ciała, intonację głosu czy odległość utrzymywaną przez komunikujących się. Cisza, podkreślona mową ciała, jest o wiele lepszym komunikatem niż krzyk. Komunikację ułatwiają również śmiech i uśmiech, czyniąc ją przyjemniejszą dla wszystkich. Wiemy przecież, że śmiech działa także dobroczynnie na nasze organy wewnętrzne.

Komunikowanie się to proces ciągły, społeczny, kreatywny, dynamiczny, symboliczny celowy i świadomy, złożony i nieodwracalny. Komunikacja z dziećmi przebiega inaczej niż z osobami dorosłymi – dziecko nie dodaje abstrakcyjnego kontekstu do komunikacji. Z obserwacji wiemy, że w rodzinach dzieją się najwspanialsze, ale też i najstraszniejsze rzeczy. Niestety więzi krwi nie gwarantują automatycznie dobrych relacji.  Te relacje w rodzinie wymagają wypracowania ich poprzez częste, szczere i ukierunkowanie na ten cel komunikowanie się.

Piękno wewnętrzne człowieka przekłada się na piękno uzewnętrznione. Piękne słowa budują piękne uczucia. Proces komunikacji jest procesem symbolicznym, gdy występuje miedzy uczestnikami używającymi tych samych znaków i symboli. Przykład symbolu w komunikacji: polski sportowiec zdobył złoty medal, a niemal wszyscy mówimy – Polska zdobyła medal. W taki właśnie sposób dr Maciej Krzemiński zapoznał nas z tematem swojego wykładu.

Barbara Żmidzińska

 
«pierwszapoprzednia123następnaostatnia»

Strona 3 z 3